Mind
Dr Tisch isch wider grad, und i dänke a dr alt Meischter: Holz bewegt sich, plan dermit. Dr Schrinr het vor vierzg Jahr z knapp gschnitte, und dä Tisch isch trotzdäm jahrelang gloffe, will no Platz isch gsi. Wen i d Brochüre vom Meisterkurs aluege, gseh i au e Fuge: no Platz, no Zyt, aber nid für immer. Das Heftli söll nid ou vierzg Jahr uf em Gstell blybe. I schribe dr Termin vom Infoabe mit Bleischtift i Chalender, wie bi aune guete Plän. Und i wott mit Nadja rede, bevor si frogt.
Body
Samschtig i dr Werkstatt. Dr Tisch vo mine Eltere uf em Bock, Buechi, vierzg Jahr alt, d Bei mit Zapfe, eis het Spiel gha. Ha mit em Schlegel chli klopft, d Zapfe usegno, neui Keil us Ahorn gmacht. Ds linke Dume het bim Hobele wider zoge, d Chnöi si uf em Beton zersch chalt und denn heiss worde. Mit dr Maske isch es gange, aber dr Hals het trotzdem gchratzet vom Staub. Am Mittag es Brötli mit em Vater, mol, guet gsi. Wo n i dr Tisch hindere gstellt ha, isch d Hand voll Sägmähl gsi, und i ha sie nid abputzt bis zum Abe.
Emotion
Dr Vater isch dernäbe gstande und het gluegt, ohni z säge. Won i dr Tisch wider ufgstellt ha, isch er mit dr Hand über d Platte gfahre, ganz langsam, vo links nach rechts. Är het gseit: mol, stabil. Meh nid. I ha mi gfreut wie nes Giele und gseh, dass i d Ouge nid vo dr Platte wägbringe. Är het no gseit, är heig dä Tisch zersch verchoufe wöue, aber jetz sig er froh, dass är nid bi Fremde stahd. Das het mi glüpft i dr Brüscht. Nadja het mi am Abe gfragt, werum i so still sygi, und i ha gseit, es sig e guete Tag gsi.